Marko Borst

‘Pubers zijn pittig, maar omgaan met hen heeft vooral mooie kanten. Van ambtenaar werd ik in 2008 leraar. De overstap bevalt me, juist vanwege de leerlingen.

Studeren voor een tweede bevoegdheid
In de bovenbouw geef ik maatschappijleer en maatschappijwetenschappen. Inmiddels ben ik eerstegraads bevoegd voor deze vakken. Ik geef ook biologie aan de onderbouw. Daarvoor volg ik de opleiding tot tweedegraads leraar aan de Hogeschool Rotterdam.
Ik ben mentor van een vwo-4-groep en een van de twee decanen. Er lopen nu ook studenten stage tijdens mijn lessen.

Volle klassen
Maatschappijleer is een verplicht vak, daarom heb ik volle klassen met soms dertig leerlingen. Lesgeven blijkt fysiek zwaar, dat heeft me verbaasd. Ik loop en sta veel, omdat ik iedereen wil kunnen zien. En op de gang spreken leerlingen jou aan, of andersom. In de pauze ben je dingen aan het regelen voor je les. Je bent eigenlijk alsmaar aan het werk, het gaat maar door.

Leerlingen leren niet op routine
Bij andere banen had ik na een half jaar door hoe de hazen lopen, maar in het onderwijs kun je dat na een paar jaar wel wéten, maar de leerlingen zijn elk uur, elke les anders. De leerlingen gaan niet op routine leren. Dat is uitdagend.

Goede voorbeelden
Wiskundedocent Blommestijn en geschiedenisdocente Bekker op het Aloysius College waren goede voorbeelden voor mij. De een had een natuurlijk overwicht, een bepaalde rust en humor, en je werd door hem gezien. De ander was heel enthousiast over haar vak, ze wist veel en werkte hard. Daardoor werkten wij ook hard.

Inspannend werk
Volgens mij kun je je (blijven) ontwikkelen in het onderwijs. Maar je moet wel een bepaald enthousiasme en fanatisme hebben, want het vergt veel. Ook als je twintig jaar voor de klas staat, is het werk inspannend als je het serieus doet. Daarnaast studeren is heel belastend, dat doe je niet “even”.

Ik heb ontdekt dat je niet op halve kracht voor de klas kunt staan. Leerlingen vinden dat niet leuk, en voor jezelf is het evenmin bevredigend. In dit beroep kun je niet wanneer het jou belieft een stapje terugdoen. Ook als je slecht geslapen hebt, moet je er ‘s morgens voor de volle honderd procent staan.’